Donde esta la chica?

Ondertussen ben ik weer verder gegaan naar het zuiden. Zoals jullie hebben kunnen lezen is alles in ´middle Chili´ gesloten en zag daarom niet echt het nu om daar langer te blijven. Het enige nadeel... hoe verder zuidelijker, hoe kouder dat het word.

De eerste stop is Puerto Varas. Een plaatsje net boven Puerto Montt. Het was eigenlijk een beetje toeval dat ik hier terecht kwam, want ben ik de ochtend naar het busstation gelopen en gevraagd of er misschien een bus naar ´t zuiden ging. Dit was een van de weinige bussen dus zou wel zien waar ik uitkwam.

Echter was ik de enige die naar Puerto Varas ging en werd op de snelweg uit de bus gezet. Ook weer eens wat anders..... Oja, even oversteken

M´n spullen gedropt in de hostel en het stadje gaan verkennen. Er zou een prachtig zicht zijn op 3 vulkanen, maar helaas was het weer eens zo bewolkt dat er niks te zien was. Heb me vermaakt met het bekijken van kerken en gebouwen in de stad. Natuurlijk kom je altijd bekenden tegen. Zo nu alle backpackers waarmee ik ´vast zat´ in Pucon. In de avond was de bewolking gelukkig opgetrokken en was het uitzicht inderdaad adembenemend.

Aangezien ik nog ongeveer een weekje de tijd had voor mijn volgende aktiviteit ben ik samen met Erik en Erik uit Zwitzerland naar het eiland Chiloe gegaan. Dit eiland staat bekend om de houten kerken die daar staan. Na de aardbeving van 1960 zijn ze wel allemaal herbouwd, maar toch was het leuk om een paar van deze kerken te bezoeken.

De Erik´s hadden het plan om naar een NP te gaan en daar te gaan hiken, om daar te komen was niet echt een probleem, maar terug..... besloot niet mee te gaan en nog een dag in ´t hostel te blijven. ´s Avonds kom ik Twan tegen uit de wereldstad, Vorstenbosch en hij heeft precies dezelfde plannen als ik in de planning en we besluiten de komende weken samen te reizen.

Hij had een auto gehuurd, dus ben alsnog naar het NP Chiloe geweest en hebben alle wegen van het eiland gezien. In Castro was het even moeilijk om een hostel te vinden en we waren nogal verrast om hier een zogenoemd ´blue light district´ tegen te komen.

Op 12 maart was het eindelijk zover..... We gaan de komende dagen varen op de Navimag Ferry. Deze gaat van Puerto Montt naar Puerto Natales in ´t zuiden. Het duurt 3 nachten en 4 dagen.

Het was werkelijk een geweldige ervaring. (op 1 nacht zeeziek na en alle kou!) Niet alleen prachtige uitzichten en een gigantische gletsjer gezien, maar ook de gezelligheid met alle mensen aan boord. Alles inclusief, dus 3x per dag een uitgebreide maaltijd is ook wel eens luxe voor de budget backpacker. Om te tijd te doden natuurlijk bergen sudoku puzzels gemaakt, maar ook naar de lezingen over pinguings, patagonie en gletsjers bijgewoond. In de avond werden er film avonden georganiseerd en de laatste avond Bingo en Party.

De laatste avond dacht meneer Marcello.... de entertainer van de boot, me nog even voor aap te zetten door een dansje te moeten doen....hahahaha

Op dit moment zit ik in Puerto Natales en zijn Twan en ik alles aan ´t uitzoeken voor de ´W´ hike in een van de mooiste NP ter wereld, Torres del Paine.

Ik zit op dit moment zover van het ´terra moto´ gebied af dat ik totaal geen last meer heb van aardbevingen, dus jullie hoeven je geen zorgen meer te maken.

De eerste weken Chili

Aangezien de uurtjes even rustig voorbij gaan, zal ik jullie alvast vertellen wat ik de eerste week hier meegemaakt heb. Natuurlijk kijk ik nu een beetje anders op de week terug, lees verder dat weet je waarom.

Na alle luxe gehad te hebben in het NH hotel, was het toch even moeilijk om weer op pad te gaan. Wetende dat je de aankomende weken niet zult genieten van een mega grote kamer, met tv, bad, en heerlijk matras.

Het plan was eigenlijk om een ticket te boeken naar Punta Arenas in 't zuiden en dan terug te reizen naar Santiago. De goedkope vliegtickets waren echter voor heel februari al uitverkocht en en om nog eens 450 euro uit te geven aan een ticket ging me een beetje te ver. Een andere optie was om naar Buenos Aires te reizen en dan een ticket naar Ushihuahua te reizen. Met misschien nog een boottochtje Antartica.... helaas, zit niet meer in 't budget, en 't zou een bus tocht van uren en uren betekenen om terug te reizen naar Santiago. Ook daar niet zoveel zin in.

Dus uiteindelijk besloten om al bussend naar 't zuiden te reizen en dan terug te vliegen naar Santiago. Santiago is een leuke stad. Heb echter alleen het Centro gedeelte bezocht met, jawel, Plaza de Armas. De volgende dag ben ik naar Valparaiso gegaan. Deze stad ligt ten noorden van Santiago aan de kust.

Valpo is een stad vol met graffiti. Grote kunstwerken op vele huizen en schuttingen. Heel apart en natuurlijk heel veel te zien in deze Unesco stad. Daarom besloot ik nog een dag langer te blijven. Er waren de dag erop namelijk BMX Streetraces. Dat wou ik wel eens zien in deze zeer stijle straten. Het was geweldig. Deze jongelui hebben pas echt lef. Laat jullie de foto's zeker zien als ik terug ben. Er werd zelfs vanaf huizen gesprongen en 't ging oerhard.

De dag erna doorgereist naar het plaatsje Talca. Waar ik in ee heel leuk moteletje had geslapen. Deze knusse stad met de vele marktkraampjes en winkeltjes was echt gezellig. Verder zijn hier echt tientallen banken te vinden. Straten vol. Zelfs de Rabo was vertegen woordigd. Helaas kwam ik daar pas achter nadat ik gepind had.... damn.

Chillian is de volgende stop.Een hele andere stad dan Talca. Meer een klein werkstadjewaar weinig te beleven valt. Daarom na 1 nachtje doorgereisd naar Villarrica.De gate way naar de NP's. Je ziet dan ook meteen dat het toerisme hier weer de boven hand heeft. Veel handwerkkraampjes met souvenirs maar verder weinig spectaculairs.

Een dag tripje gemaakt naar wat kleinere plaatsjes waar prachtige uitzichten waren op devulkaan.

Dan naar Pucon. De plaats waar ik verbleef toen de aardbeving plaats vond. Eveneens heel toeristisch, maar met heel veel aktiviteiten. Helaas dat deze allemaal afgelast werden de dag na de aardbeving.

Zoals ik in 't begin al zei kijk ik met gemengdegevoelens terug. Alle steden die ik vorige weer bezocht heb zijn zeer zwaar getroffen door de aardbeving.Vooral de stad Valparaiso met alle oude gebouwen en graffiti heeft 't zwaar maar ook Talca.Echt zonde.

Morgen ga ik doorreizen naar het zuiden, hier heeft de aardbeving ook weinig schade aangebracht. De NP's zijn waarschijnlijk nog de gehele week gesloten en ga daarniet op wachten. Helaas geen vulkaan beklimming.... dat zal moeten wachten tot ik ooit nog ga terugkomen hier.

Dus tot zover de reisin het prachtige Chili.

Aardbeving Chile

Ondertussen ben ik 10 dagen onderweg in Chile. Vanacht is Chile getroffen door een aardbeving met een 8.8 op de schaal van Richter.

Ik wil jullie even laten weten dat ik helemaal in orde ben. Zit ongeveer 300 km ten zuidoosten naar het binnenland, van waar de beving geweest. Het plaatstje heet Pucon en is op dit moment een goede plek om 'vast' te zitten. Het ligt in de zogenoemde 'savezone'.

Met het uitzicht op een rokende vulkaan is het moeilijk voor te stellen. Voor vanacht worden er nog wat bevingen verwacht. Echter hier is 0,0 schade, alles is hier 'bevingvrij' gebouwd aangezien hier meerdere keren per jaar voorkomt..De supermarkt heeft evennodig gehad om alle gevallen flessen op te ruimen. Verder geen raam gesprongen.

Wees allemaal gerust.... vooropig zal ik even in dit plaatsje blijven. Er rijden voorlopig geen bussen en het National Park is tenminste tot maandag gesloten. Ga hier echt niet weg nadat ik daar geweest ben.

Tahiti, Moorea & Rapa Nui

Bounty stranden, azuur blauwe zee, palmbomen op de achtergrond en verse cocosnoot melk! Lekker luieren en de tijd vergeten..... lees verder voor deze grandioze ervaring!

Na de laatste dagen rustig aan te hebben gedaan in Aukland ben ik naar Tahiti gevlogen. Een vlucht van 5 uurtjes naar, jawel, het bounty eiland. Op de luchthaven was het een drukte van jewelste, er komen dan ook niet al te veel vluchten hieraan en alle winkeltjes openen pas tegen de tijd dat er wat te doen is.

Had weer eens niks geregeld en bij toeval liep ik teggen ´Benny´ aan. Een Zwitser die een guesthouse heeft. Tegen een leuk prijsje.... *slik, ja het is duur hier*, een kamer met gratis transfer naar het centrum van Papeete. Het was onder tussen half 12 in de nacht, dus had weinig keuze. Het guesthouse was echter weer eens wat anders dan de tent van de laatste 21 nachten en heb me goed vermaakt. Het is toch wel heel raar dat het de volgende dag wederom 7 februari is...., Je gaat namelijk 1 dag terug in de tijd, maar zet je klok 1 uur vooruit.... kunnen jullie het nog een beetje volgen.

De eerste dag een tour over het eiland gemaakt. Alles behalve wat je verwacht van een bounty eiland. Veel regen gehad en de tourguide was ook niet geweldig. Als eerste was het geen knappe man en hij had het de hele dag over Mac Donalds... of ik deze in Azie nog niet genoeg gezien had. Niet echt een aanrader.

De volgende dag meteen de ferry genomen naar Moorea. Al duurde het een half uur, blij dat ik er was. Met de boot reizen is toch niet echt mijn ding. Op zoek naar een camping en die was er. Het was behoorlijk basic, maar voor de prijs van 25 euries voor 2 nachten mag je natuurlijk niet klagen. Samen met Ullie, een Duitser en een Frans stel die ook op wereldreiszijn, hebben we een aantal geweldige dagen gehad.

We hebben de kano genomen en zijn wezen snorkelen. Hebben met haaien en pijlstaartroggen gezwommen en ´s avonds heerlijk de BBQ aan gestoken. Het was geweldig. De 4 dagen waren echter veel te kort.

Op naar het nieuwe avontuur... Rapa Nui, of te wel Paaseiland. De meest mysterieuze bestemming van de hele reis. Heb zoveel mee gemaakt dat het teveel is om nu hier neer te tikken. Tapati festival. Het jaarlijkse festival met tal van aktiviteiten. Het duurt 2 weken, maar heb echter alleen de laatste dagen meegemaakt. Op de dat dat ik aankwam, was er in de middag een optocht. Zal nog even niks verklappen, maar jullie gaan de foto´s nog wel zien.... haha....

De dag eropging ik er op uit om een rondje te lopen ong 10 km. Het was echter zo heet en kreeg vaak een lift aangeboden. Het is hier ook niet echt normaal dat je gaat lopen, een auto is natuurlijk veel gemakkelijker. Besloot om met een Francaise, Florance het eiland rond te gaan. Zijsprak net zo goed Engels, als ik Frans, dus dat was echt een geweldige communicatie.We hebben een hele gezellige middag gehad. En het hele eiland rond gereden. Haddus na 2 dagen allesalzo´n beetje gezien. Op 1 ding na.....

De vulkaankrater aan de andere kant van het eiland. Het was ong. 30 km lopen...alvast geoefend voor de wandel in Juli.... helaas niet de afstand gehaald.De heen weg ging prima, heerlijk windje, ver was het wel, ennatuurlijk weer eens verdwaald op de enige weg diedaarheen.De Ranu Raraku was dan ook wel het allermooiste van het eiland! Het m´n ogen uitgekeken. Weet niet of het aan de wilde paarden lag die daar in volle galop doorde kratergalloperden of aan de prachtige beelden in en rondom de krater.

Na 2 uurtjes op weg naar de camping. Helaas heb ik de afstand niet gehaald. Het was zo warm en m´n drinkwater was op, dus het laatste stukje gelift. De Moai zijn adembenemend en de mensen zijn hier geweldig...

Ondertussen ben ik aangekomen in Santiago. Wat een super gaaf hotel. En het allerbelangrijkste... EEN ECHT BED! Heb de beschikking over een woonruimte, mega grote slaapkamer, badkamer met alles erop en eraan en inloop kast. Fantastisch! Gisteren heerlijk gegeten.

Vandaag op ondekkings tocht in de stad.

* nog even wat aangepast, op 18 februari.... m´n internet tijd was vorige keer verstreken.

Van Zuid naar Noord

Het zit er helaas alweer bijna op, 4 weken NZ zijn voorbij gevlogen. De laatste 20 dagen heb ik met de 'Green Getz' (zoals ik de auto gedoopt heb) de nodige kilometers gemaakt en dit is me uitstekend bevallen.

Even geen gezeul met de tas en lekker luxe door NZ reizen. Op aanraden van vele medereizigers die ik onderweg al tegen was gekomen, toch maar de duurdere optie gekozen om een autotje te huren. Heb er nog geen seconde spijt van gehad en genoten de afgelopen weken.

Zonder planning ben ik op weg gegaan naar het zuiden om dan via de westkust weer terug naar het noorden te gaan. Dan met de Ferry naar het Noordereiland om daar een rondje te maken.

Ik kan jullie wel 1000x vertellen hoe schitterend hier is dus zal het maar meteen doen:

HET IS HIER FANTASTISCH, ADEMBENEMED MOOI, GAAF, SUPER, M'N ABSOLUTE NUMMER 1 BESTEMMING TOT OP DIT MOMENT.

Hoef ik dat al niet meer te herhalen.

Via Christchurch ben ik naar Geraldine gereden. Een plaatsje waar veel opnames zijn gemaakt voor de LOTR films. Echter het weer zit alles behalve mee en vind het zonde om een dure tour in de regen te gaan doen. Genietend van het landschap dat zich afwisseld kun je je al een hele voorstelling maken hoe het moet zijn geweest om hier te filmen.

De dagen die volgen ga ik via Twizel in het binnenland terug richting kust naar de plaats Oamaru. Hier zouden hele penguin kolonies moeten rondwandelen. Helaas is de kolonie van de blauwe penguin niet gratis, maar de gele wel. Dus een uurtje voor zonsondergang richting het strand... maarliefst 1 hele penguin gezien! Damn...

Via Dunedin de zuidelijke scenic route genomen om langs de gehele kust te rijden. Ook op het meest zuidelijke puntje van het land geweest. Alleen Ushihuahua in Argentinie ligt dichter bij de zuidpool, maar stond er wel maar 5000 km vanaf....

Vanaf Te Anau de weg genomen naar Milford Sound.... die is er maar 1 dus je hebt weinig keuze. Gelukkig is het prachtig weer en kijk er al naar uit om op de boot de Sound op te gaan. Helaas, na het passeeren van een tunnel waar ze jaren aan gewerkt hebben, was het aan de andere kant van de berg weer eens bar slecht weer. Aangekomen bij de 'haven' toch besloten om een tochtje te maken. Het is natuurlijk een hele ervaring om onder een waterval te gaan staan...... ondanks het weer.... leuk!

De hele weg weer terug en overnacht in Kingston. Hier krijgt m'n tentje echt de eerste uitdaging te verwerken. Het regent de hele nacht non stop en ook nog eens niet te zachtjes. Naast me staat een stel uit Engeland, die toevalig het zelfde merk tent heeft. Beide tentjes hebben de test doorstaan...... kurkdroog gebleven!

Queenstown heb ik wandelend bezocht, maar had niet zo de behoefte om te gaan Bungyjumpen of een andere gekke stunt te gaan doen, dus ben ik door gegaan naar Wanaka.... mega toeristisch, maar wel erg gezellig.

Via de Gletsjers Fox en Frans-Josef naar 't noorden. Ook hier stikt het van het toerisme, zoals eigenlijk op het hele zuidereiland, en trof dan ook een camping vol met Hollanders. 's Avonds moest dat natuurlijk gevierd worden met een Holland party.

Via de Pancake rocks.... jullie zullen de foto's van dit vreemde fenomeen nog wel zien naar het noorden om het Abel Tasman park te bezoeken. Je moet er even voor door rijden, maar dan heb je ook het allermooiste strand dat ik ooit gezien heb..... helemaal voor jezelf ook nog. Ongelooflijk. Het weer was deze dag ook geweldig, dus eindelijk een keer duidelijke en mooie foto's.

Met de ferry naar het noordereiland. De ferry tocht duurt ongeveer een uurtje of 3 en er liepen nogal wat ''heavy metall'' typjes rond.... zegt een oud vrouwtje, 'Are you also going to the ACDC concert, you don't look the same as all others'. Nee, inderdaad, geen tatoo's, loshangende lange haren en rare, zwarte kleding... als de vodden al kleding genoemd mogen worden. Het was wel een ervaring op zich.

Wellington zat dan ook helemaal volgeboekt op het gebied van hostels, dat betekende weer een nachtje kamperen. Doe verder niet anders, iedere nacht trouw in de tent en op 1x Mac Donalds na, iedere dag zelf gekookt.... heerlijk!

Wellington is dus helaas overgeslagen en ik sliep die nacht in Titahi Bay. Toch even het gas ingedrukt op weg naar Gisborne. Hier zou 3 dagen lang een wereldbeker wedstrijd gehouden worden. Met name springen, maar ook wat regionale dressuur. Op zaterdag was ik dus al meteen bij de dressuur ringen te vinden. Vond het al een beetje vreemd dat een proef uit 2 voltes en een keer vanhandveranderen bestond. Is het nivo zo laag hier, maar iemand wist me te vertellen dat het trainingsproefjes waren voor zeer jonge ruiters, aha.... dus die grijze mevrouw in de ring wordt hier als jong geschouwd

Ook waren er vele 'topruiters' uit de regio niet gekomen want er was een weeralarm afgegeven. Die kennen ze hier schijnbaar ook. Regen op komst, vanmiddag om 14.00 uur. Nou het regende inderdaad de hele middag afgewisseld, maar kan nou niet echt zeggen... weer alarm. Ze zaten er helaas 12 naast en toen we 's avonds van het ruiterbal terugkwamen kwam het met bakken naar beneden. De volgende 30 uur zou het niet meer stoppen en de laatste dag werd dan ook afgelast. Damn....

Dat was echter nog niet het ergste, niemand kon het terrein af, want de wegen waren afgesloten doordat er bomen overheen lagen. Daarzit je dan in de wereldstad GIsborne, waar iedere dag de zon als eerste opkomt, de eerste stad waar de nieuwe dag in gaat.... kun je niet meer weg.

De volgende ochtend stond de zon hoog aan de hemel en was alles weer als normaal. M'n tentje was op een enkel drupje na, helemaal droog gebleven! Ga weer op weg en je kon goed zien dat er met man en macht gewerkt was om de weg weer begaanbaar te maken.

Rotorua is de volgende stop. Stinken dat het in deze stad doet! Dit komt door alle zwavel/mineralen bronnen in dit vulkanisch gebied. Moest 's avonds natuurlijk wel even bijkomen van het lange rijden deze dag en heb heerlijk gerelaxed in een van de prive bronnen van de camping.

Op dit moment zit ik vlak bij de 'Bay of Islands' en zal hier morgen een bezoek brengen, dan via de westkust terug naar Aukland. Zondag de 7de op naar de Bounty Eilanden, Tahiti en Moorea.

(Das, toch wel wat anders als Gran Canaria......, maar daar zal het ook wel lekker weer zijn

As a 'Kiwi' Cowgirl!

Ja, ja, jullie lezen het goed. DIt keer geen 'American' maar een echte Nieuw Zeelandse 'Kiwi'.... nieuwschierig? Lees verder

De eerste dagen van het nieuwe jaar ben ik rustig begonnen. Heerlijk rondkijken in Sydney. Het is werkelijk een prachtige stad. Niet extreem groot en alles op loop afstand. Alle bekende bezienswaardigheden in de stad aan gedaan, The Rocks, Harbour Bridge .... (Han, heb 'm niet beklommen

Na 6 dagen het vliegtuig naar Christchurch(CC) NZ genomen. De vlucht duurde 2.5 uur, het tijdverschil was ineens ook 2 uur later. Dus precies 12 uur met NL. Ik had 't hostel al geboekt in Sydney en het was makkelijk te vinden. Ook CC is niet echt een grote stad, maar wel erg Brits en na een ochtend had ik 't wel weer gezien.

De volgende dag had ik een tourtje geboekt naar Akaroa, een stadje met Franse invloeden op de Bank Peninsula. Mega toeristisch natuurlijk, maar wel zeer de moeite waard! De uitzichten over de zee waren adembenemend mooi en het weer zat ook nog eens mee. Een prachtige zonnig dag!

Onderweg naar dit dorpje zag ik een bord met 'Showground and Fair'. Dat betekend maar 1 ding... jaja, paardjes kijken. In alle vroegte de volgende dag de moutainbike genomen en naar Duvauxelle gefiest. Zal maar zeggen dat het een voorproefje is, voor wat komen gaat. Jee, niet verwacht dat het 3 heuvels op en af waren. Kwam dus bekaf op de showground aan. De wedstrijden waren al in volle gang en naast het paardengebeuren is het hier een echt familie gelegenheid. Met een taartenbak wedstrijd, Wie heeft de mooiste 'veggies' van de streek en een schapenscheer wedstrijd. ER was echt vanalles te toen en te zien. Helaas kon ik niet blijven voor de BBQ want m'n bus ging die middag alweer terug naar CC.

Maar dan de grote dag! Jaja..... Vertrek naar Hawarden om daar 6 dagen te paard de Zuidelijke Alpen in te trekken. 's ochtends nog even een paardrijbroek geshopt (Is namelijk niet zo comfortabel om 6 dagen in jeans op het zadel te zitten) Om precies 11 uur werd ik op gehaald door de transfer bus en zijn we naar het vliegveld gegaan om nog 2 mensen op te halen.

In totaal bestaat de groep uit 10 ruiters. Jenny en Lauwrie, de organisatoren van de trip, Fransisca uit Duitsland. Zij loopt stage. Afik uit Israel die zolang een baantje heeft en 6 ruiters. Nickky met haar vader Roland, Caroline en Philipa uit NZ, Alexandra uit Australie en ik.

We gaan met 20 paarden op pad. 10 rijdieren, 1 reserve paard, mocht er een kreupel worden. 2 jonge paarden die los meelopen en 7 pakdieren die onze bagage en rantsoen meedragen. Het paard dat ik meekrijg is een 15 jarige merrie met de naam Briar.

Om 10 uur gaan we van start. De weersverwachting voor de komende dagen is slecht, nee echt dramatisch. Er wordt alleen maar regen verwacht. Dat is niet echt waar we op zitten te wachten. Na 30 minuten te paard moeten we een rivier oversteken. Niet een stroompje.... nee hardstromende rivier en iedereen is tot z'n knieen nat!

Een uur later komt het water ook al met bakken naar beneden. Tijd om de 'oilskin' jassen aan te trekken. Lange jassen die ook over de zadels vallen.Het regent de hele dag, de omgeving is mooi en heuvel achtig.'s avonds overnachten we in een 'hikershut' Stel je er niet teveel van voor. Een hutje waar we ons eten kunnen koken, een paar bedden en een buitentoilet. Douche? Niet aanwezig. We kunnen een plos nemen in de beek die voor de hut stroomt. Het is echter zo koud dat niemand zich daaraan waagd.

De 2de dag worden we wakker met regen. Het blijft dit dan ook de hele dag doen. DIt is de zwaarste dag van de trip. Dacht dat ik al heel wat gewend was qua trail riding, maar dit sloeg werkelijk alles. We zitten op de paarden als we omhoog gaan en lopen ervoor als we downhil gaan. Het is spek en spek glad. We moeten ons zelf soms aan de bomen vasthouden om niet naar beneden te glijden in de blubber. We leggen vandaag maar 12 km af, dat lijkt niet veel, maar het was een gruwelijk zware dag. Bij aankomst in de hut..... wederom geen douche of toilet.... damn. Ook zijn er te weinig bedden en dit betekend..... kramperen!

Dag 3 is een lange dag 8 uur in 't zadel. Heb ondertussen al behoorlijke zadelpijn. Stockzadels zijn toch niet echt mijn ding. Het weer is gelukkig droog en we zien prachtige uitzichten. De 4de dag vond ik zelf 't mooiste. Heel afwisselend en een stralende zon! Iedereen geniet met volle teugen. Onderweg krijgen we altijd een lunch mee die we rond het middaguur nuttigen. De lunches zijn allemaal 'homemade' met verse NZ ingredienten. De hele week zeker goed gegeten!

Op de 5de dag wordt de bagage opgehaald en lopen de pakpaarden los mee. DIt is veruit de saaiste dag. Veel over gravel en weinig variatie in het landschap. Er is echter 1 goed ding aan deze rit..... op de overnachtingsplaats is een douche! Dat mag na 5 dagen zonder douchen ook wel! Dan besef je pas hoe heerlijk een warme douche kan zijn.

De laatste dag alweer. Terug naar de farm. Door landerijen en weiden. Eindelijk is het tijd om de benen te strekken en in volle galop over de velden te gaan. Alex, NIckky en ik nemen hier natuurlijk gebruik van aangezien we de enige ruiters zijn die kunnen rijden.

Iedereen komt moe en voldaan aan op de farm. De helft vertrek vanavond alweer met het vliegtuig terug. Ik blijf nog een nachtje en heb in de ochtend weer een transfer. Deze keer naar het verhuurbedrijf. Heb voor de komende weken weer een autotje gehuurd. Dat is toch wel de manier om NZ te ontdekken. De prijs was zeer aantrekkelijk, dus had verwacht het grootste barrel mee te krijgen wat ze hadden.

NIks is minder waar..... een nieuwe Getz! Nog geen 5000 op de teller toen ik hem meenam.... ondertussen is dat al wel gepasseerd.

Ben ondertussen al een paar dagen aan 't rondreizen en aan 't kamperen. Het bevalt prima en heb al vele mooie plekjes van NZ gezien.... maar daarover de volgende keer meer!

Happy New Year!

Allemaal de beste wensen voor 2010! Na een knallend vuurwerk bij de Harbour Bridge ben ik er helemaal klaar voor!

De laatste dagen van 2009 heb ik doorgebracht in Singapore. Niet echt een stad met veel historie of siteseeing. Zoals men altijd zegt is Singapore een schone stad.... en dat is zeker waar! Overal staan afvalbakken en alles is gewoon af. Zelfs de oudere gebouwen worden goed onderhouden, wat in de rest van Azië wel anders is.

Een dagje naar de Singapore Zoo geweest. Veel beestjes gespot en een aantal shows bezocht. Ook de witte tijger gezien die in 't wild uitgestorven is. Hij had het schijnbaar erg warm en nam precies een duik toen ik kwam kijken. Heb er prachtige foto's van..... dat maak je natuurlijk ook niet iedere dag mee. Ook zijn hier de apen veel makkelijker te fotograferen dan in 't wild. Heb er toch heel wat moeite voor moeten doen op Borneo.

Het bezoek aan Ford Canning was zeer de moeite waard, mooie uitzichten en toch iets of wat van historie meegekregen. De laatste middag heb ik doorgebracht in de shoppingmalls. Dacht al heel wat gezien te hebben op dit gebied, maar Singapore staat met 'dikke stip' op nummer 1. Maarliefst 27 zijn er terug te vinden op Orchard Street alleen! Heb ik 't nog niet over de rest van de stad. Zo inmens groot... ja, ben verdwaald tijdens 't shoppen en 't kostte me een half uur om de weg terug te vinden.

Op 30 december had ik m'n vlucht naar Sydney in Australië. Om 20:30 uur de lucht in en om 06:30 in Sydney geland. Na 7.5 uur, relaxed vlucht en ja, weer extra beenruimte!

Nadat ik m'n spullen naar 't hostel gebracht heb op zoek gegaan naar Hanneke. Han & friends verbleven in een super gaaf hotel midden in de stad. De hotelkamer was meer een deluxe appartement dan een een stel bedden.

We zijn een rondje stad gaan doen en gekeken waar we vanavond het nieuwe jaar in gaan luiden. Ik had ondertussen toch wel zin in een douche dus is de rest alvast door gegaan.

Rond 16:00 uur ben ik ook richting de spot gegaan en hebben we eenmega gezellige avond gehad. Helaas was ons uitzicht niet het meest geweldige en viel het aftellen heel erg tegen...... dat deden ze niet, of we konden het niet zien. Ineens was het 2010!.

Om 3 uur kon ik m'n ogen echt niet meer open houden na meer dan 30 uur wakker te zijn geweest. Het jaar is in ieder geval goed begonnen en eens kijken wat het allemaal gaat brengen!

Kedeng, kedeng....

Terwijl Nederland bedekt is met een dikke laag sneeuw, loop ik in m'n korte broek.... en ja, de melkflesjes zijn niet meer te bekennen. Het is hier nog steeds warm, benauwd en kijk er naar uit om richting Nieuw Zeeland te gaan waar de temperaturen toch iets aangenamer zijn.

Vanuit Hat Yai heb ik de trein naar Maleisië genomen. Ik had verwacht ongeveer 2 dagen nodig te hebben om naar Kota Bharu te komen.... dit werden er uiteindelijk 3. Okay, een slimmerik zal zeggen dat er een kortere weg is. Ja dat klopt, maar had niet zoveel zin om de 'wild, west border' tussen Thailand en Maleisië over te steken, vandaar de omweg.

De busreis naar Kota Bharu was het helemaal waard! Prachtige vergezichten, een chauffeur die wel de normale snelheid kon aanhouden en op een rustige manier de bus tot stilstand liet komen. Normaal doen ze dat hier wel anders en hebben ze geen idee hoe hard ze rijden.

Heb nog geen bus gezien waarvan de snelheidsmeter boven de 0 uitkwam.

Een dagje bijgekomen in KB. In tegenstelling tot de rest van Maleisië is dit echt een mega moslimstad. Ook had ik weer een het gevoel extreem in de belangstelling te staan. Tja, je ziet hier tegenwoordig niet meer zo heel veel toeristen. Het stadje zelf is niet zo heel groot en na een uurtje of 3 had ik 't wel weer gezien. De volgende ochtend moest ik er vroeg uit voor hetgene waarvoor ik helemaal hierheen gereisd was. Namelijk de 'Jungle Train'.

Deze trein gaat gedeeltelijk door de jungle en moest zeer de moeite waard zijn. Nou bij deze...... het was verschrikkelijk. Ik heb nog nooit zo'n smerige trein gezien. Vanaf mijn plaats kon ik zo al 50 kakkerlakken tellen, nog maar niet te spreken hoe het er verder uit zag. De stoelen zou je nog niet bij 'ONA' neerzetten maar rechtstreeks naar de verbrandingsovens. Onderweg had ik het idee dat ze de wielen vervangen hadden door rotsblokken. Zo comfortabel een trein normaal gesproken is, zo verschrikkelijk was deze. Van het uitzicht genieten zat er ook al niet bij, het ding reed zo hard dat het groen voorbij schoot en je nog niks kon zien.

Aangekomen in Kuala Lipis, besloten om maar niet met dit stuk roest naar Singapore te gaan. De bus, die, vergeleken met deze trein, toch de voorkeur kreeg.

De volgende bestemming was Melaka. Een oud Hollandse nederzetting met veel historie. Dat is dan ook het enige wat deze stad kan bieden.... een museum en nog een, en nog een, en nog een..... en jawel nog veel meer! Postzegels, Beauty, Islam, Books, Gouverment, History, Martime.... en ga nog maar even door.

Het andere leuke aan Melaka zijn de mega grote shoppingmalls. Ze komen hier als paddestoeken uit de grond, trouwens in heel Maleisie zijn ze flink aan 't bouwen.

De kerstdagen heb ik hier ook door gebracht en mezelf getrakteerd op een 'lunch/brunch' bij een 4* hotel. Het was werkelijk een prachtig buffet en ook nog eens erg lekker!

Ondertussen ben ik aangekomen in Singapore. Het is nu al donker en de kerst decoratie is hier op en top! De komende dagen de stad bezoeken en dan door naar Sydney!