Amazing Thailand

De laatste dag in Thailand alweer.... alhoelwel de bestemming niet op m'n lijstje stond was het een leuke tijd, met vooral veel relaxen. En honderden keren de vraag.... 'Where you go? Taxi' en ' You want massage?' moeten beantwoorden.

Na de eerste nacht in Hat Yai doorgebracht te hebben heb ik in de ochtend de stad verkend. Het Azie gevoel is hier toch wel wat meer dan in Maleisie. Hier kan ik weer eens niks lezen. Wist niet eens dat ze hier een ander alfabet gebruiken, dus was weer een ware verrassing.

Hat Yai is voor de meeste backpackers een 'doorreisstadje' en er is dan ook niet zoveel te doen. Ik besloot om door te gaan naar Songkla aan de oostkust. Dit was op 5 december en had wel verwacht dat er vanalles toe doen zou zijn ivm de feestdag. Helaas, alles was gesloten en iedereen hing een beetje op de straat.... geen bal te beleven! Helaas kon ik niet via de kust naar 't noorden reizen en moest wederom terug naar.... Hat Yai.

Een aantal dagen heb ik doorgebracht op het eiland Koh Samui. Mijn bungalootje lag maarliefst 20 meter van 't strand en 't was dan ook iedere keer een hele trip om er te komen

Na deze uitrust-dagen heb ik een bezoek gebracht aan het Ko Sok NP. Volgens de wetenschappers het oudste regenwoud ter wereld 160 miljoen jaar maarliefst. Om echt 'tha feeling' te krijgen deze keer vrijwillig gekampeerd! Was echter de enige die niet de moeite nam om tent, tas en al de andere rommel mee te slepen in het NP, dus heb ik hem opgezet op de entree camping. Wel zo gemakkelijk.

De volgende dag de trail gaan wandelen. Heerlijk gezwommen in een meer... en nee, geen bloedzuiger gezien! Helaas liep het NP verhaal nog wat minder af.... op de terugweg nog over een van de honderden boomstronken gestruikeld en een prachtige golfbal op m'n scheenbeen er aan overgehouden. Deze heeft ondertussen alle kleuren van de regenboog gezien en is alweer aan 't inkrimpen.

Een bezoek aan 'de toeristenplaats' Phuket mocht natuurlijk niet ontbreken. Heb overnacht in het hostel waar ze de film 'The Beach' opgenomen hebben. Kan jullie mededelen..... het zag er stukken beter uit als in de film en helaas was Di Caprio ook al vertrokken. De eerste dag vooral Phuket town bezocht, de volgende dag de provicie Phuket. Ook op de plaats geweest waar de Tsunami aan land gekomen is, een aantal jaar geleden. Nou daarvan is echt helemaal niks te zien. Alles is herbouwd, alleen wat verkleurde foto's herrineren nog aan deze ramp. Ongelooflijk hoe snel ze het hier weer voor elkaar hebben.

Na Phuket een bezoek gebracht aan Koh Lanta. Met gebrek aan accommodatie, wederom een tent nachtje, die ik deze keer voor een bungalow neergezet had. Samen met 2 Engelsen een super gezellig avond gehad. De dag erop toch nog even opzoek naar wat luxe op dit eiland. Die heb ik gevonden! Inclusief zwembad, warm water, tv en koelkastje op de kamer. Kreeg ook nog een tripple room, want de single's waren allemaal bezet! Geweldig. Van Koh Lanta heb ik niet veel gezien, maar de dag aan 't zwembad was weer als van het ouds 'het Gran Canaria gevoel'.

Op dit moment zit ik weer op dezelfde plek al 't begin.... Hat Yai. Morgen de trein naar Maleisie, maar dat vertel ik het volgende blogje.

100 dagen onderweg!

Helaas geen pepernoten, chocoladeletters of cadeautjes.....

Na Pangkor ben ik verder gegaan naar Penang. Een eiland wat iets noordelijker ligt. De reis was ontspannend, maar was blij dat ik eindelijk een hostel had gevonden. Hoewel er hier tientallen zijn, is het altijd even zoeken naar wat fatsoenlijks. Nee, het hoeft niet super de luxe te zijn, maar een 'westers' toilet en schone douche zijn altijd welkom.

Met de 35+ graden en de luchtvochtigheid zweet je hier echt de hele dag en dan is een douche heerlijk, ook al is ieijskoud. Penang is een leuk eiland en ben hier dan ook 4 dagen geweest. Heb eenhistorische wandelroute genomen in de stad en ben oa naar het National Park geweest. Het kostte ook hier weer de nodige zweetdruppels om de trail te volbrengen, maar hetstrandmocht er zeker wezen! Prachtig wit zand en heldere blauwe zee!

De volgende bestemming was Langkawi,de vakantie bestemming van alleMaleisiers. Helaas, was alles volgeboekt. Erwas een jaarlijks festival aan de gang, wat ik dus niet wist.

Samen met een Australische kwamen we 3 Zweedse jongens tegen met hetzelfde probleem. Uiteindelijk wist toch nog iemand een kamer. 150 RM voor 1 nachtje, maar we mochten hem wel met z'n allen delen. Nou, voor een nacht kan dat natuurlijk wel.

De jongens gingen een hapje eten en wij besloten dit ook te doen in een lokaal tentje. Toen we terug kwamen stonden onze tassen bij de receptie en werd ons medegedeeld dat de jongens een andere accommodatie gevonden hadden en ze de kamer aan andere verhuurd hadden. Nou, das fijn......

Er zat dus maar een ding op..... kamperen! Toch fijn dat ik de tent niet al 2 maanden voor niks mee sleep. Het kwam nu dus uitstekend uit. Tijdens de beachparty 's avonds kwamen we de Zweden weer tegen. Het zelfde geintje hadden ze ook bij hun uitgehaald.... de jongens dachten dat wij vertrokken waren. Gelukkig hebben we ons geld terug gekregen.

Langkawi was lang niet zo leuk als Penang. Ook omdat er helemaal geen openbaar vervoer is. Heb na de kampeernacht dan ook besloten om direct door te reizen naar Thailand. Op het moment zit ik in Hay Yai, een transfer stadje op naar de volgende bestemming....

Het leed dat......virus heet.....

Jaja, ook als reiziger komt je zo nu en dan dingen tegen die niet zo leuk zijn.

Vorige keer happerde de computer bij het overzetten van de foto's in de backup.... later die dag bleek het memorycardje geheel gewist. Natuurlijk paniek in de tent!

Waarschijnlijk heeft er een computervirus op deze computer gezeten die alles... zowel m'n kaartje als backup leeg getrokken heeft. WEG FOTO'S!

Gelukkig... wonen hier super Aziatische jongetjes die bij Fujifilm werken. Ben dit jochie dan ook eeuwig dankbaar dat hij alles weer heeft kunnen terug halen. Het heeft 'm dan wel 4 uur tijd gekost, maar heb alle 5504 foto's weer terug! Pffuwww

Helaas ga ik jullie teleur stellen dat ik eerst hardcopy's van de foto's maak, voordat ze op de website komen. Het gaat dus vanaf nu even duren voordat jullie de foto's gaan zien.....

Mijn excuses hiervoor, zal jullie echter wel op de hoogte houden met alle update verhalen!

Van oost naar west Maleisie

Samen met Adam heb ik de stad Kuching bezocht. Een leuk stadje waar alles in het teken staat van katten! Niet alleen de souvenirswinkels liggen vol met katten dingetjes, maar veel beelden van katten op iedere hoek van de straat.

Na een paar dagen heb ik Adam gedag gezegd. Hij heeft z'n weg vervolgd naar Indonesie en ik ben op weg gegaan naar het laatste NP in wat ik wou bezoeken. Bako NP zou prachtige stranden hebben en daar moest natuurlijk even gezwommen worden! De reis er naar toe was al erg leuk, per boot, samen met een stel Belgen en 'real' Americans....

Het laatste stukje moesten we zelfs lopen, want het was eb. Zie het voor je... tot je middel in het water, schoenen aan de backpack, zwaar **** ding, en dan op naar de accomodatie. Mijn plan was om 2 nachtjes te verblijven.... dat werd echter 1 nachtje want na het zien van 2 mega ratten in de hostel heb ik geen oog dicht gedaan!

Het park was inderdaad mooi, de stranden prachtige, de jungle trails een uitdaging, maar de hostel was dus echt 10x niks, het stonk en dan de apen en ratten die niet te tellen waren in hoeveelheden.

Na nog een nachtje Kuching ben ik naar Kuala Lumpur gevlogen. Had een middagvlucht die ook nog eens veel vertraging had, daarna nog 1,5 uur in de bus. Het vliegveld ligt namelijk 75 km zuidelijker dan de stad... Het was dus al laat en donker toen ik in KL aankwam. Een hostel gevonden naast de 'reggae bar'. De bar was super gezellig, maar uitgerekend in dit hostel wederom een rattenplaag. (Waar is catwoman? Nooit gedacht dat ik haar nog eens zou missen.)

Na 2 dagen verhuist naar een ander hostel, wat tenminste schoon en ratvrij was... heb er in ieder geval geen gezien.

In KL zijn er maar 3 leuke dingen om te doen: het bekijken van de twin towers, stappen en shoppen. Shoppingmalls in overvloed. Omdat ik tijd genoeg heb om nog naar Thailand door te reizen,had ik m'n paspoort afgegeven bij de Thaise ambasade, zodat ik zeker ben van een lang visum. Was alleen vergeten dat vrijdag voor het weekend is en de eerst volgende werkdag de maandag zou zijn.....

M.a.w. verplicht een weekend shoppen in KL! Heel vervelend, met alles in kerststijl en de hele dag het liedje 'let it snow' op de speakers. Niet dat hier ooit een vlokje sneeuw naar beneden zal komen.

Op maandag m'n visum opgehaald en vertrokken naar de Cameron Highlands. Wat een verschil met 't zuiden!Heuvels met teaplantjes en dus heelr veelgroen en KOUD! 15 Graden....

Heb een welbekend tourtje geboekt waarbij ik een Tea Garden, Bee Garden, Rose Garden, Strawberry Farm, Catus Garden en tempel.... bezocht heb. Voorlopig dus wel weer genoeg gardens en farms gezien.

Op dit moment gun ik mezelf een vakantie op het eiland Pangkor! 2 daagjes strand en wat voor strand! Prachtig zandstrand met helder water en ongekend uitzicht!

Mulu National Park...... BATMAN!

Op weg naar Sarawak kom ik op het bus station Adam tegen, een jongen uit Liverpool die de afgelopen 7 maanden door Azie aan 't reizen is. Ook onderweg naar Miri en moet net als mij een uur of 5 wachten op de volgende bus. We besluiten om voorlopig samen door te reizen.

Miri, een stadje waar echt alles gesloten was en geen MacDonalds te vinden. Zelfs het 'must see' museum was gesloten en leek ook al in geen tijden geopend te zijn. Het enige mooie aan dit stadje is Canada Hill. Een heuvel dat een prachtig uitzicht geeft over de stad. De hostel hadden we voor 2 nachten geboekt en we waren blij dat we hier weer weg konden. Met een berg rondwandelen katten en de eigenaar die rond liep te stressen en we de naam 'Catwoman' hadden gegeven. Alles stonk werkelijk naar kattebak.... jakkie.

De volgende dag hadden we een vlucht naar Mulu geregeld om een bezoek te brengen aan het Mulu NP. Dit is op 2 manieren te bereiken. Per vliegtuig en per boot. We dachten dat het een leuk idee zou zijn om met het vliegtuig heen te gaan en per boot terug te reizen.

Mulu NP staat bekend om haar grotten met jawel.... vleermuizen. 3 miljoen om precies te zijn! Het park is prachtig, midden in het regenwoud van Borneo. Veel wildlife hebben we niet gespot maar wel ondervonden waarom een regenwoud, REGENwoud heet. Heb het laatste jaar nog niet zoveel regen gezien als in de afgelopen paar dagen. Als het hier begint te regenen, dan komt het echt met ladingen naar beneden.

Ook toen we de canopy walk gelopen hebben, een touwbrug een 25 meter boven de grond, jammer dat het weer zo slecht was. Gelukkig werd het toch nog even droog toen we er boven op stonden.

Verder hebben we een bezoek gebracht aan Clearwatercave, Windcave, Moonmilkcave, Deercave en Langcave. 's Avonds tussen 5 en 6 komen de batmans naar buiten, maar dan moet het wel mooi weer zijn. Echter de eerste dag kwam er niks.... geen vleermuisje te bekennen. De volgende dag nogmaals teruggelopen en hadden we geluk. Ondanks de regen kwamen ze allemaal naar buiten. Ze zullen wel grote honger gehad hebben! Het was een prachtig schouwspel om te zien.

Het idee om de boot terug te nemen ging helaas niet door. Er zijn namelijk geen boten meer nu iedereen met het vliegtuig komt. Dat is dus wel even balen. Ook geen internet om een goedkoop ticket te boeken... ai, viel dat even tegen. Gelukkig waren er nog een paar plaatsten vrij op de vrijdag de 13de vlucht en konden we rechtstreeks naar Kuching.

Dit ligt helemaal in het westen van Borneo. Kuching... ook wel, Catstown genoemd is een leuk stadje, wat we de komende dagen gaan bezichtigen.

Brunei Darussalam

Leven als 'God in Frankrijk' en als 'Allah in Brunei'.... wat een ongelooflijk land!

Als eerste wil ik via deze weg Lien en Martin nogmaals hartelijk bedanken voor het gewelidige verblijf dat ik bij hun heb gehad in Kota Kinabalu! BEDANKT!

Helaas dat ik de laatste dag de bus naar Lawas miste en de bus naar Beaufort moest nemen. Achteraf was dit zelfs vele malen beter! Via het oersaaie plaatsje Beaufort waar niemand ooit een lange blanke dame heeft gezien, ben ik naar het eiland Labuan gegaan. Dit had ik met de 3 uur durende ferry kunnen doen, maar met de 15 minuten speedboot was natuurlijk veel leuker!

Zo gezegt stond ik al vroeg op dit eiland en had ik mooi de hele dag om alles te verkennen. Labuan was vroeger een strategische lokatie voor militairen dus veel oorlogsgeschiedenis. Met de prachtige Engelse koloniale landhuizen was het een mooie wandeling op dit eiland. Volgens de LP zou er geen hostel zijn, echter deze heb ik toch gevonden en deelde de dorm met 2 Filipino dames. Een van deze dames.. Lean, woont samen met haar man in Brunei en toen ik vertelde dat dit m'n volgende bestemming zou worden nodigde ze me uit of ik niet bij haar wou logeren.

Nou prima! Samen zijn we de volgende dag met de ferry naar Brunei vertrokken. Haar man werkt voor de sultan met de onuitspreekbare naam: Hassanal Bolkiah Mu'izzaddin Waddaulah, zoals vele mensen hier in de hoofdstad Bandar Seri Begawan (BSB).

Als je in Brunei geboren bent ben je een gelukkig mens die zonder zorgen hoeft te leven. Wat krijgt de inwoner van Brunei.... Gratis huis, een leuk salaris, een bezoekje huisarts.... 1 B$ (= 50 Eurocent) en verder is de gezondheidszorg gratis. Gratis onderwijs, gratis studieboeken, Gas, water, licht.... gratis. Eten.... spotgoedkoop. Brandstof.... omgerekend 15 eurocent de liter. Jammer dat ik niet een voorraadje mee kan nemen.

Zoals je hoort een paradijs. Lean en haar vriendin hebben me de hele dag rondgereden in de stad en vanalles laten zien. Godsdiensten leven hier als vrienden naast elkaar. Toch hebben ze hier een berg politie rondlopen..... ach, je moet ze toch aan 't werk houden. Ook valt het op dat 't zo netjes en schoon is overal.

Na 2 dagen Brunei ben ik op weg gegaan naar de volgende bestemming..... Sarawak in Maleisie.

Tot de top en terug

Zijn er nog uitdagingen na het uitlopen van de Kennedymars? Jazeker, die zijn er.... het beklimmen van Mt Kinabalu in Kota Kinabalu. Een 4095.2 meter hoge berg met een trail van 8.72 km.... en terug.

Na een weekje relaxen in het appartement van Lien en Martin was het wel weer eens tijd om iets actiefs te gaan doen. Dé attractie van Kota Kinabalu is haar berg die in de ochtend een prachtig uitzicht geeft op de stad. Natuurlijk laat ik me niet kennen en heb een all-in package geboekt om deze uitdaging aan te gaan.

Op Halloween zaterdag met de bus naar de berg. Deze busreis zou een uurtje of 2 gaan duren.... na een uur zag ik voor de 2de keer m'n ontbijt en na 20 minuten waren we al op de plaats van bestemming, dat verklaarde het al. Wat een wilde rit door deze haarspeldbochten weg. Was blij dat ik eindelijk uit deze bus kon.

Toch makkelijk als je alles op voorhand geregeld heb, inchecken, mealvouchers opgehaald en naar de hostel. Wat meer op een lodge leek dan een simpele hostel.... geen wonder dat het hier zo gruwelijk duur is.

Mijn dormgenootje was de berg al op geweest en bekaf. Ze gaf me de tip om vooral van het uitzicht te genieten en op m'n dooie gemakkie te doen. Deze wijze raad ga ik zeker opvolgen. Tijdens het diner veel backpackers ontmoet, veel Engelse en Ieren, maar ook een groep Hollands die via een tourorganisatie geboekt hadden. De helft van de groep ging de berg op, de andere helft bleef een dagje in 't park rondwandelen. Wat overigens ook prachtig is!

Na een stevig ontbijt richting de registratie waar ik m'n privégids toegewezen kreeg. Had in eerste instantie liever in een groep gelopen, maar dit was natuurlijk wel heel luxe. Deze gids met een onuitspeekbare naam, die ik maar Sambuca gedoopt heb, heeft een ervaring van 10 jaar, 2x per week naar boven. Goed om te weten! Het voordeel van een privégids.... dat je ales op je eigen tempo kan doen, want hij past zich aan. Ideaal, want Estempo is natuurlijk op z'n slakkies.

De weg naar boven was steil, maar met prachtige uitzichten. Na 1 km de rug al nat. Veel klimmen en vooral de hitte van het regenwoud. De Summit trail bestaat uit 2500 treden.... maar goed dat ik dat later las, want anders was ik er nooit aan begonnen. Stel het je niet voor dat ze keurig trapjes gemaakt hebben, maar ongelijke treden van soms wel een halve meter omhoog. Rotsen, los liggende stenen en extreem ongelijk, bekijk de foto's dat geeft een impressie.

Na een dikke 6 uur was ik bij Latan Rata waar ik deze avond zou overnachten. Het was een flinke klim, maar had eigenlijk nergens last van. Geen pijnlijke benen, wel een beetjemoe, maar niet extreem. Het zwaarste van de dag was de rugzak van een kg of 7 die als ballast mee naar bovenmoet. Echt heel schandalig, want er lopen ook'carriers' met de voorraad naar boven en die nemen een 40/50 kg tegelijk naar boven.Een lekker buffetje en op tijd naar bed. Immers om 1.45 uur weer eruit en naar de top voor zonsopgang.

Om 2 uur hadden we een hapje om niet op lege maag de laatste km te hoeven klimmen. In het stikdonker naar boven. Had verwacht dat het al fris zou zijn bij de start, gelukkig was het alleen koud op de top. Ongeveer een graad of 3/4. Het laatste stuk was extreem stijl omhoog, vele zijn hier afgehaakt. Niet alleen daarom, maar ook de ijle lucht is een spelbreker. Even doorzetten en nog voor zonsopgang ben ik op de top!

Helaas niet de mooiste zonsopgang, maar wel een voldoenig dat je het gehaald hebt...... ook het besef dat je weer naar beneden moet. Nu het licht is zie je pas wat je geklommen hebt. Ongelooflijk dat ik hier ooit naar boven heb kunnen komen.

Rond 8 uur weer terug in Latan Rata voor het ontbijt en even 20 minuutjes uitrusten. Dan op pad voor de laatste 6 km naar beneden. Denk je op de heenweg nog 'O, fijn dat we morgen alles naar beneden doen', Denk je op hetzelfde moment, 'Ai, omhoog was toch wel wat makkelijker''. Het gaat wel een stuk sneller, maar je na een km of 3 voel je het wel in je kuiten en knieën. Ook had het flink geregendafgelopen nacht en was alles spek en spek glad!

Het grootste verschil metdeKennedymars, dat de laatste km deze keer het snelste ging. Wel goed opletten voor al die losse stenen. Veilig aangekomen bij het beginpunt en natuurlijk hetcertificaat opgehaald.

Op dit moment gaat het wel met de spierpijn, maar het zal morgen wel anders zijn.....

De reis gaat verder

Waar zal ik eens beginnen, want heb jullie weer vanalles te vertellen. Na nog 2 nachten bij Linda te hebben doorgebracht ben ik teruggegaan naar Hong Kong. Helaas kon ik geen vlucht op dezelfde dag naar Maleise krijgen. Dus vandaar nog een aantal dagen Hong Kong. Nu kon ik toch nog een aantal bezienswaardigheden bezoeken waar ik vorige keer geen tijd meer voor had.

Als eerste een dagje naar Macau geweest. Dat is een apart staatje en hét gokparadijs van Azie. Dacht dat ik in Las Vegas al wel wat gezien had, maar hier lijkt 't nog groter en mooier te kunnen. Met name de tafelspelen zijn hier super populair en je ziet echt hallen vol met mensen die hier aan 't gokken zijn. Dan te bedenken dat het donderdagmiddag is en de normale mens aan 't werk.

Een bezoekje aan het Venetian was echt het toppunt van de dag. Dit hotelis misschien wel 't grootste qua oppervlakte waar ik ooit geweest ben. Dacht na een half uurtje alles wel gezien te hebben, maar na 1.5 uur was ik nog niet rond geweest. Natuurlijk heb ik overdag nog wat historie van de stad gezien... jaja, naast al die gokkastelen hebben ze hier ook nog wat geschiedenis laten staan. Portugese architectuur en zeer de moeite waard.

De laatste dag Hong Kong ben ik naar de New Terretories geweest. Een gebied wat ik nog niet eerder bezocht had. Had maar 1 doel..... heb bekijken van de accomodatie waar de Olympische spelen geweest zijn in 2008. Ja, die waren in Beijing, maar het paarden gebeuren in Hong Kong.

Wat een geweldig complex! Ze hebben een park aangelegd in de racering waar je vrij kan gaan wandelen. Als demo staan daar een aantal hindernissen van de spelen. Leuk om te zien. Natuurlijk gaat deze echte 'diehard' voor een tourtje in de stallen. Helaas, voor mij, is er morgen de belangrijkste race van 't jaar. Dus stallen worden zwaar bewaakt en je mag het terrein nog niet misschien op.

Na hele smeekbedes aan de poortwachter kreeg ik 't niet voor elkaar om naar binnen te mogen. Sta je zo dicht bij.....

Na ja, niks aan te doen en op naar een nachtje vliegveld Hong Kong en op naar de volgende bestemming: Maleisie!

Lien en Martin zouden me ophalen van 't vliegveld en de komende dagen zal ik in hun appartement logeren. Wat een toplokatie! Prachtig uitzicht, superluxe en ook nog eens een goed bed en prive douche. Wat kan de backpacker zich nog meer wensen?

De eerste dag naar een Oerang Utang opvangcentrum geweest. Daar zorgen ze ervoor dat jonge 'weeskindjes' zelfstandig in de jungle kunnen overleven en worden dan teruggeplaats in een beschermd National park. Op de voederplaatsten kun je 2x per dag de aapjes bewonderen.... als ze komen. Ik had geluk en er waren er 3 aanwezig. Het was zeer indrukwekkend. Bekijk de foto's die zeggen wederom genoeg!

Vanochtend paardgereden op het strand van Borneo! Aan de ene kant de zee en aan de andere kant 't regenwoud, wat een unieke ervaring, weer eentje die ik niet snel zal vergeten.....of zou dat aan de spierpijn liggen