Ready to go.....
Zo zijn het nog 137 dagen, 2 maanden, een paar weken en dan ineens is het zover! Vandaag gaat de reis beginnen! Voorafgaand een lange nog drukke dag.... start nu rond een uur of 6 in de ochtend...... zenuwkriebels beginnen toch wel te komen

Het volgende berichtje komt..... vanuit Afrika! Iets wat ik me op dit moment nog niet kan voorstellen.
Tijd om op te staan en de backpack te pakken!
Nog 5 dagen voor vertrek!
Het is bijna zover! Over 5 dagen is de dag van vertrek. De laatste werkdag is gedaan, de Brabantse kampioenschappen zijn verreden en de tas staat al klaar om ingepakt te worden.
Deze week staat in het teken van afscheid nemen en alle karweitjes doen waar ik de afgelopen tijd niet aan toe ben gekomen. Naast het 'nog to do' lijstje wordt de paklijst non-stop herlezen... want ik moet natuurlijk niks vergeten....... en zoals de meeste van jullie weten ben ik daar heel goed in.

Al met al een druk weekje voor de boeg......
Retourtje Schiphol
Jaja, om alvast even in de stemming te komen een retourtje Schiphol. Ook al zal ikzelf niet vanaf hier vertrekken, het is altijd leuk om al die mensen stressend bij de incheck balies te zien staan. Auto vol geladen met koffers, Kevin en Marleen.
Gelukkig niet al te veel file gehad en veilig aan gekomen op de luchthaven. Het inchecken ging zoalsverwacht voorspoedig, en om 12.00 uur Kev gedag gezegt, waarna hij op weg ging naar zijn nieuwe avontuur in de US.
Nog 3 weken en dan is het voor mij ook zo ver. De laatste voorbereidingen worden getroffen en de laatste dingentjes gekocht. De paklijst moet nog eens grondig nagekeken worden, want de bagage kilo's lopen aardig op.

Toedelz Ez
Newcastle / Alnwick
Hallo bloglezers,
Eindelijk een weekje vakantie. Na de 80 km een weekje uitrusten en op weg naar een paar dagen Newcastle.
We vertrekken op 8 juli rond het middag uur. Het is slecht weer, regen, regen en nog meer regen. Rond de klok van 1600 uur checken we in en gaan aan boord. Geweldige hutten! Aan de voorzijde van het schip dus we hebben mooi beeld over de boeg. 's avonds eten we aan het buffet in het '7 seas' restaurant. Wat erg netjes verzorgd was en erg lekker. Na het eten zijn we weer naar de hutten gegaan, op bed neer geploft en er niet meer afgekomen.
Alleen Moniek, die al snel boven de wc hing. Het was storm op zee en veel wind, ineens waren de hutten op de boeg niet meer zo relaxed. Ziek, zeeziek, slecht geslapen, maar niet kotst. 's Ochtends 2 uur overgedaan om uit bed te komen. Honger en op naar het buffet. Wederom perfect geregeld en goed verzorgd.
Eindelijk in Engeland en van de boot af, de bus in. Nog een half uurtje naar het hotel in Newcastle. Het Grey Hotel op, hoe verrassend, Grey Street. Prima hoteletje,
Vandaag zijn we naar St. James' Park geweest, het voetbal stadion van Newcastle en een rondleiding gehad. Vermakkelijk voor de voetbal liefhebbers, maar voor Ezzies.....not. 's Avonds in 'The Livingroom' gegeten. Was erg gezellig, tot we moesten vertrekken want de tafel was al voor andere gereserveerd.....hoe onproffesioneel.....
Het ontbijt wat ook in de ze 'livingroom' was, was ook al niet al te geweldig. Het zou including zijn, maar wil je 'hot food' dan betaal je daarvoor. Het bleef dus bij wat droog brood en cereals.
Hoe kan je het beste een stad verkennen in 1 dag tijd. Hang de toerist uit en ga met de Hop on, Hop Off bus. Prima keuze, Het weer was goed en je ziet inderdaad veel. Na wat exposities die echt mega boring waren nog even van 't weer genoten.
's Avonds kregen we het idee om ergens in een 13de eeuws klooster te gaan eten. Helaas, volgoeboekt. Maar gelukkig zijn er vele meerdere restaurants en om de hoek zit de TigerTiger. Geweldige tent, waar een aantal vrijgezellenfeesten bezig waren!
De volgende dag vroeg opgestaan, want natuurlijk niet de laatste dag alleen maar shoppen. Op naar 'Zweinstein' of te wel het Alnwick Castle. Ongeveer een uurtje met de bus naar Alnwick en daar een rondleiding gehad over de geschiedenis van het kasteel. Voor meer info http://www.alnwickcastle.com
's Middags weer de bus terug genomen en de boot op. Waar iedereen een beetje tegenop zag. Gelukkig een superreis terug gehad. Weinig windkracht en rustige zee.
Het was een geslaagd uitje richting Newcastle!
Ez
Kennedymars Someren: 80 km afzien
Jaja, lezers van mijn blogje....
4 juli was het dan eindelijk zover! De Kennedymars, waar ik o zoveel km voor getraind heb, ahum, ... maar ingescheven en aan de start verschenen.....
22.12 / Someren Wilhelminaplein / 0 km:
Start in Someren op het Wilhelminaplein. Een gezellige drukte en aftellen tot de start. Maarliefst 2642 deelnemers gaan van start. Het viel me op dat iedereen zo ongelooflijk hard loopt. Het duurt altijd even voor ik op gang kom en denk dat er wel 200 mensen me gepasseerd zijn op de eerste 5 km.
00:15 / Someren -Eind / Dansschool Hellendoorn / 12 km:
Het eerste rondje zit er op. Eitje! Fijn tempo, goede muziek op de MP3 en genoten! Schoenen zitten als pantoffels en nergens geen last van. Het tempo ligt op 6 km per uur.
01:26 / Lierop / DancingVan Oosterhout / 19 km:
De Lieropsedijk een lange weg die regelmatig als training dienst deed. Halverwege was iets gebeurt en er kwamen 2 ambulances en een brantweerauto langs. Wat precies heb ik niet gezien want toen lagen/lag er al iemand in de ambulance. Het lopen gaat echter zeervoorspoedig in Lierop flink bijgetankt bij de post, er stond een lange rij bij de wc dus dat meer even overgeslagen... doe ik later wel.
02:40 / Mierlo/ Cafe resturant den Heuvel / 27 km:
Nooit geweten dat Mierlo zo groot was. Er leek geen eind aan te komen. Veel enthousiaste mensen op de route die voor veel aanmoediging zorgen... helemaal top! De snelheid van 't lopen blijft gelijk en nog steeds pantoffels aan de voeten. Heerlijk Kennedymars!
04:54 / Nuenen / Vd Oever / 38 km:
Maar dan..... richting Brandevoort (Helmond) even een plaspauze ingelast. Op de wc kom ik Bianca tegen en we besluiten samen verder te lopen. Had tot op heden alles in m'n uppie gedaan en dat beviel me prima, natuurlijk gezellig om even bij te kletsen. Helaas liep Bianca toch wat harder en ik kreeg 't steeds moeilijker. Tot op 5 km voor de post, rug als een plank en benen die niet meer vooruit willen. Voeten die goed voelen en geen enkele blaar of schuurplek. Alleen die lange rug, pijnlijk pijnlijk.
Eindelijk de 'Leenen' post. Paps die al gehoord had dat ik 't zwaar had en naar me toe kwam, jankend naar de medische post. Nog een half uur gewacht voor ik aan de buurt was. Op de massage tafel wisten m'n spieren niet wat ze overkwam en begonnen helemaal te trillen. De masseuse is bijna een uur bezig geweest met het masseren van m'n rug en schouders en zei dat de spieren wel heel hard waren en 't verstandiger was om te stoppen.
Dat dacht ik zelf ook, maar toen ik m'n schoenen weer aan had, een ander shirt aangedaan en een kop boullion soep weggewerkt had knapte ik eigenljk wel weer op en ben toch weer aangelopen. Nog geen blaren dus dat gaat goed!
De eerste km na de post moest het dieseltje weer even op gang komen. Ik kreeg aansluiting bij 2 dames die samen liepen in een heerlijk tempo en daar ben ik een hele tijd bij gebleven. De rugpijn was helemaal over, de benen wareniets verzuurd, maar het was goed vol te houden. Het tempo was weer terug4,8 km/pu.
08:10 / Mierlo / Aardhorsthoeve / 48 km:
We lopen richting de Strabrechtse heide.... het was warm, veel kiezels, heel veel kiezels. De heide waar je heerlijk relaxed kan wandelen.... maar niet als je al 50 km in de benen hebt. Halverwege voel ik iets onder m'n voet knappen..... blaar nummer 1? Geen idee, maar pijnlijk is het wel. Stoppen is hier geen optie. In een lange rij lopen we richting de volgende post. Eindelijk de post, maar pas 55 km? Een medewerker vertelt dat ze de post verplaatst hebben en dat we nu op ong 3 km van de medische post afzitten. Gelukkig, geeft weer moet om door te gaan. Heilse 3 km, in de warme zon tegen de 25 graden gepasseerd, via het 'Jasper sport' naar Nirwana.
10:26 / Lierop / Nirwana/ 59 km:
Weer emotioneel als we bij de post aankomen, 'heb het gehaald!'..... of de finish al bereikt is. Meteen richting medische post, want misschien is er een lange wachtrij. Toch maar even de telefoon aangezet, die had ik tot op heden uit gelaten, kostte me teveel energie om te praten. Allemaal aanmoedigende smsjes en berichtjes......daar knap je weer van op. De wachtrij viel mee en ik kon snel naar de masseur. Een jonge meid die de eerste keer mee deed. Petje af, super massage! Rug, bovenbenen en m'n kuiten, daarna door gestrompeld naar de blaren afdeling.
Gelukkig bleek het mee te vallen. 1 blaartje tussen de tenen die ik nog niet gevoeld had en 2 gevoelige hakken. Die hebben ze preventief getaped. Onder m'n voet een kloof..... 'te weinig eelt gekweekt tijdenshet trainen' zei de mevrouw. Ahum... dus toch veel te weinig getraind.
Ondertussen is het 12:00 uur, dat moet toch te doen zijn 20 km in 6 uurtjes, dus ga weer van start.
Op naar Asten, over de nieuwe brug waar alweer....kiezels en keien liggen. Of m'n voeten nog niet genoeg van deze vervelende grond gevoeld hebben. Ik loop met een groepje mee die de 40 km lopen. Het tempo is niet al te hoog en kan ze aardig bijblijven tot halverwege de dijkstraat. De man met de hamer komt eraan. M'n benen zijn moe, m'n voeten doen zeer en het is zo warm, heel warm......
Op de 65 km beginnen de tranen te komen.... nóg 15 km, wat een ellende, zo ver nog! Maar nog even door zetten, muziekje op en zicht op oneindig. De telefoon, paps, of hij me tegemoet zal fietsen, ja is goed, ben in Asten en ga richting Heusden.
Op hoogte van het bruggetje sluit hij bij me aan. Zwaar geirriteerd, geemotioneerd en gedemotiveerd slenteren we naar De Pandoer. Even uitrusten hoor.....
13:55 / Heusden/ De Pandoer / 70 km:
Nog 10 km te gaan, heb totaal geen zin meer. Iedere stap doet pijn, heel veel pijn! Zo erg dan je wel weet dat je benen hebt, maar ze nog nooit zo zwaar onder je lijf gestaan hebben.
Weer op pad, die laatste 10 in en nog 4 uur de tijd. Stapje voor stapje gaan we richting Someren Eind. 'Bij ieder stapje worden heb minder meters'..... ja pap, misschien heel motiverend maar dan maakt 't allemaal niet uit. Je wil maar 1 ding en dat is zitten en niet meer op die benen staan.
Op een gegeven moment zegt pap.... 'wil je misschien even steunen op m'n schouder'. Eerst steeds afgewezen maar uiteindelijk toch maar even gehangen, daar zal ie later spijt van hebben want 't werd steeds zwaarder. Brug over bij Someren Eind, dat ging eigenlijk heel goed. Jan en Francien geven nog even een aanmoediging beneden aan de brug.... Jan die serenade hou ik nog wel eens tegoed..... zal 't niet vergeten!
Someren Eind..... veel aanmoedigen van het publiek, doet je goed, maar raak er niet echt gemotiveerd door. Het maakt me allemaal niet uit, het zal wel, Ondertussen verlies ik niet alleen zout door te zweten, maar die tranen blijven ook maar komen, zo pijnlijk zijn m'n benen, bij iedere pas ga je door een hel. Gelukkig ben ik niet de enige, de ene na da nadere stromeld langs de weg, de laatste lootjes zijn altijd het zwaarst, maar deze zeker!
Na een vervloekte Boerenkamplaan eindelijk in Someren! De laatste kilometers.... hoevaak ik niet gehoord heb dat 't nog 1 km! Dat was dan wel een hele lange km. In het Waterdael komen we Monique en Johan tegen. Fijn om bekenden te zien en maak dankbaar gebruik van een extra schouder om te hangen.
Al bijna dragend naar de finish, Zit er echt helemaal door en alles in verdoofd. Onderweg, de finish in zicht, komt er iemand met een knuffel..... 'voor de grootste doorzetter van de mars', dank je meneer..... en jank verder. DE FINISH, paps en Johan laten me de laaste meters zelf lopen. GEHAALD! Heb er niet van kunnen genieten, maar heb 't gehaald........ waar is de EHBO post!
17:08 / FINISH / Wilhelminaplein / Someren / 80 km! 
Nog even de voeten laten nakijken. Jahoor het is helaas niet bij die ene blaar gebleven. Rechterhak grote blaar, maar onderweg al kapot gelopen.... niks van gevoeld. Links, die hebben ze doorgeprikt. Had geen puf meer om te lopen, MAAR HEB 'T GEHAALD! Met een rolstoel naar de auto gebracht.
Met veel moeite uit de auto gestrompeld, even wat frietjes naar binnen gewerkt, heerlijk bad genomen...... hoe goddelijk...... en bed in. Alles doet pijn, te pijn om rustig te gaan slapen...... Wat je al niet overhebt om 80 km te lopen.....NOOIT MEER!
(but, younever know........

Tot de volgende blog.
Ez
Prikkies en extra reisgenoot
Hallo allemaal,
Jaja, ook aan een wereldreis zitten nadelen... ofja, maar net hoe je het bekijkt. De verplichte vaccinaties zijn vanochtend ingeprikt. Nu valt zo'n prikkie eigenlijk best mee, het is gewoon het idee tussen de oren. Maarliefst 3 prikken zonder genade in de bovenarm. Het leukste van al, dat het op 3 juli nog eens mag.
Hepatitus B moet namelijk 3x gegeven worden en datwil zeggenbij terugkomst van de reis een 3de keer. Daar zullen we nog maar even niet aan denken.
De vorderingen voor de reis zijn nog steeds in volle gang. Zo is de tent besteld en alle hoogst noodzakelijke spulletjes zijn zo'n beetje aangeschaft. Natuurlijk zal er nog wel het een en ander bijkomen, maar ik probeer toch niet meer al te veel extra's in mijn toch al, zo mega volle, tas te gaan stoppen.
Het andere nieuwtje van deze log is dat we een 2de reisgenoot gevonden hebben. Haar naam is Deirdre. Ze zal vanaf Kaapstad totJB met ons meereizen. Afgelopen week hebben onder het genot van een hapje en drankje op Hilde's uberrelaxte terras, het een en ander doorgegenomen.
De route die we ongeveer gaan volgen heb ik alvast ingetekend, natuurlijk nog ovb, maar zo krijg je een idee waar we allemaal heen gaan.
Groetjes Ez
Het ticket is geboekt!
Jaja, het allereerste begin is gemaakt, de vliegroutes en het ticket zijn geboekt.

Nu begint het toch wel erg 'echt' te worden. Op 29augustus is onze eerste vlucht van Londen naar Kaapstad. Zal blij zijn al 't zover is, want er moet natuurlijk nog heel veel meer geregeld worden. Daar hebben we nu de tijd voor.
Verder zijn we druk bezig om alles uit te zoeken voor het eerste gedeelte van onze reis. Zuid Afrika en Namibie. Het valt toch allemaal niet mee, ook al is er veel op internet te vinden..... openbaar vervoer is er in Namibie weinig, vertaal naar, alleen in de steden. Hoe we gaan reizen is nu nog een grote vraag en we hopen dit snel geregeld te hebben.
Groetjes en tot het volgende verhaal,
Esther