Ilha Formosa
De afgelopen 10 dagen ben ik op Ilha Formosa, oftewel 'prachtig eiland' Taiwan geweest. Onvoorstelbaar hoe snel de tijd voorbij gaat. Hieronder een kort verslagje van de laatste dagen.
Naast het bezoek aan Sun Moon Lake, ben ik met Linda naar een 'must see' lokatie geweest. Het science museum van Tai Chung. Dit staat helemaal in het teken van de illusies, ontstaan van de wereld, de toekomst en de werkelijkheid. Vooral voor de12 jarige onder ons die een woordje Chinees spreekt is dit museum een aanrader. 
De nodige tempels bezocht want die zijn hier in iedere straat wel tig te vinden. Het grote verschil met het 'vaste'land en Taiwan... foto's en filmen is hier gewoon toegestaan, niemand die er een probleem van maakt. Heb me dan ook als de echte toerist gedragen en flink wat plaatjes geschoten.
Linda moest weer aan 't werk en benik met de bus naar Taipei, de hoofdstad, gegaan. Onderweg veel gezien....wat wonen hier veel mensen! De gehele westkust van Taiwan is bebouwd, de oostkust is veel natuur. Dit komt door de tyfoons die met name in het oosten voorkomen en niet vaak de bergen passeren.
Taipei is een leuke stad. Stukken gemakkelijker dan Tai Chung, want hier spreken ze tenminste iets van Engels. M'n hostel ligt in hartje stad en dus bij alle grote bezienswaardigheden. In de middag naar een Chiang Kai Shek MemorialHall gewandeld, maar weet niet of dit nu de bezienswaardigheid was of ikzelf. Ben met zeker 20 Jappaners op de foto geweest.... Giant Woman! 
's avonds met een Amerikaan een hapje wezen eten in een traditioneel restaurant. Alles is hier smakeloos of zout en dat was ook vanavond zo.
De dag erna een bezoek gebracht aan het district Danshui, hier is veel geschiednis te vinden over de Portugezen die als eerste aan land kwamen. Ook m'n ogen uitgekeken op de traditionele markt.
Helaas sloeg het weer om en kwam de regen. Het Taroko NP was grotendeels gesloten daardoor. Toch met een Canadees de bus genomen omhet alleen van de hoofdweg te bekijken. Bij de laatste bushalte zijn we uitgestapt om terug te lopen naar de 'op een na laatste' bushalte zodat we tochalles wat rustiger konden bekijken. De laatste bus zouimmersover 2 uur daar zijn, opgeschreven en wel door de buschauffeur,en 't was ongeveer 40 minuten lopen.
Al genietend van 't uitzicht begint 't alweer te regenenen 't wordt hier ook aardig snel donker. Er passeerd wel een bus, maar dat was niet de onze... die komt toch pas over een uur. Op een gegeven moment stopt er een auto met 2alleraardigste Taiwanezen die ons mededelen dat door het slechte weer er geen bussen meer zijn.
Ai... gelukkig waren deze mensen zo aardig ons weer bij het treinstation afte zetten, anders hadden we er waarschijnlijk nu nog gelopen in 't pikkedonker!
Na al het NP gebeuren op naar Tainan, de stad in 't zuiden waar heel veel.... jawel, Nederlandse Historie te vinden is. Ook hier zijn we in de gouden eeuw aktief geweest en bijtijds door de Japaners naar huis verwezen. Pascal, de broer van Laysais m'n persoonlijke gids in deze stad. En hoe kun je de stad beter verkennen als achter op de scooter?
Super gaaf! Het gaspedaal weten ze hier goed te vinden en je bent zo van de ene naar de andere plek. Na het bezoek aan typische Hollandse nederzettingen blijkt het ook nog eens zo te zijn dat de Holland/Taiwan dagen juist op dit moment georganiseerd worden. Een fietstocht werd georganiseerd met...... echte Hollandse Pannekoeken. Lekker! Eindelijk echt eten!
Was er maar wat blij mee dat ik de laatste naar binnen mocht werken. (Bedankt Marleen!)Natuurlijk nog even bijgekletst met een aantal Hollanders die ik hier tegen kwam, de eerste tot nu toe.
De laatste dag had ik graag naar Alishan NP gegaan, maar door de tyfoon was het onmogelijk om daar te komen. Toch is Taiwan een prachtig eiland waar vanalles te zien en te doenis. Ook de afwezigheid van massa's Europeanen maakt Taiwan tot een unieke bestemming!
Uhhh, English please!
Ondertussen ben ik veilig aangekomen in Taichung in Taiwan. M'n kamergenootjes uit Amerika wonen hier en aangezien ik nu toch in de buurt zit...... even op bezoek.
Linda kwam me ophalen vanaf het vliegveld, waarna we met haar man en zoontje gingen shoppen. Hoewel het hier ook China is, totaal anders dan Hong Kong. Echt niemand spreekt hier Engels en ben blij dat Linda alles kan vertalen.
Na het bezoek aan de gigantische shoppingmall zijn we naar het appartement van Linda's zus gegaan. Daar zal ik de komende dagen overnachten. Ze is hier pas komen wonen samen met haar ouders van 82 en 72.... ook nog een hulp voor de huishouding, Linda en de kleine en zij zelf. Het is niet al te groot en de bedden zijn ook nog niet gearriveerd.
Toch maar weer goed dat ik m'n zelfopblaasbaarmatje nog bij heb. De rest slaapt op rieten matjes op de grond ook de baby
Het gaat hier toch wel allemaal een beetje anders aan toe. Er is niemand die hier maar een woord Engels spreekt. Er staat, bijna niks in 't Engels aangegeven... alleen in 't Chinees. Ook in restaurants, winkels en busstations..... heel gemakkelijk... not.
De tafelmanieren van de Chinezen zijn echt heel erg, je eetlust gaat er spontaan van over. Zodra je door een eetgedeelte loopt van de shoppingmall wil je niet weten wat voor geluiden er naar boven komen, zal jullie de verdere details besparen.
Ook is het hier vies warm benauwd weer. Linda zei in de US altijd al dat het warm was in Taiwan, maar zo klef warm? Je zweet hier de hele dag en de airco's draaien op volle toeren.
Vandaag een bezoek gebracht aan Sun Moon Lake. Jammer dat het niet heel zonnig was, maar de uitzichten waren toch adembenemend. Morgen ga ik er nog een dagje op uit met Linda en dan reis ik naar Taipei, De hoofdstad van Taiwan, Laysa... m'n andere Usa huisgenoot werkt daar in een nieuw te openen hotel. Binnenkort wordt het geopend dus ben benieuwd hoe het gaat worden. Daarna zal ik doorreizen naar Tainan. De oudste stad van Taiwan. Zuidelijker gaat helaas niet, want daar is jl nog een flinke tyfoon overheen gegaan en wat aardbevingen geweest.
Iedereen bedankt voor de leuke reacties tot nu toe, ik hou jullie verder op de hoogte.
Zaijian!
Groeten uit.... Hong Kong
Waarschijnlijk verwachten jullie nog heel wat verhalen vanuit Afrika, maar ik zit ondertussen al 4 dagen in Hong Kong. Afrika is toch niet zo mijn ding en heb daarom besloten al eerder... in m'n uppie, door te reizen naar Azie.
En het is hier geweldig!
Afgelopen vrijdagochtend heb ik een vlucht geboekt van Windhoek naar Johannesburg. Dezelfde vrijdagmiddag zat ik al in 't vliegtuig. Wat een niet echt aangename vlucht was.... electriciteitproblemen voor vertrek... altijd fijn om te weten voordat je de lucht in gaat.
Zaterdag om 09:00 uur ingecheckt voor Hong Kong en gelukkig een plekje bij de nooduitgang. Een aantal uurtjes slaap en 3 films later een veilige landing op het vliegveld van Hong Kong.
Wat een enorme luchthaven en na even zoeken blijkt al snel dat alles ingesteld is op de toerist. Ben nog nooit op een plek geweest waar alles zo simpel en zo duidelijk aangegeven staat. Even een 'octopus' kaart gekocht. Met deze kaart kun je overal komen in Hong Kong en je kunt er zelfs in winkels mee betalen. Op zoek naar een hostel.... dit bleek nogal een probleem want het was een holiday weekend voor de Chinezen. Ieder guesthouse, hostel, hotel waar ik ook binnen liep was fullybooked. Met 30+ graden en een backpack van 21 kg.... jaja, hij is al gereduceerd.... niet echt een pretje.
Gelukkig hebben ze hier gratis computers met internet op de metro stations
De eerste avond met een Canadeese een hapje gaan eten en een lampionfestival bezocht. Na een goede nacht rust ben ik zelf de stad in gegaan. Zoveel mensen... niet te geloven! Heb de halve Kennedymars door de stad gehad en het is hier ongelooflijk gaaf. Er is zoveel te zien, te ruiken en dingen waarover je kunt verbazen. Bekijk de foto's maar, te veel om op te noemen.
Dinsdag heb ik met m'n Ierse dormgenootje Kat, een dagje Disneyland gedaan. Behoeft verder weinig uitleg. Het was gezellig, het park niet al te groot en we hebben ons goed vermaakt.
Vandaag in de ochtend m'n vervolg vlucht geboekt naar...............Taiwan! Ga m'n studie genootjes destijds in Amerika opzoeken. Daarna naar een van de eilanden geweest hier rondom Hong Kong: Cheung Chau. Prachtig!
Als afsluiter een bezoekje aan de Happy Valley Racecourse. Iedere woensdagavond zijn er races. Met Kat als eigenaar van 3 racepaarden ben ik nu helemaal op de hoogte over het race gebeuren. Morgen nog een dagje Hong Kong en dan naar de volgende bestemming.
Namibie (Deel 4)
Via Tsumeb zijn we naar het noordwesten van Namibie gereden. Ook hier is er veel armoede. We rijden door de stad Opowo. Armoede op en top, mensen hebben hier echt helemaal niks. Een mengeling van verschillende bevolkingsgroepen en culturen. We slapen op de camping van het Opowo Country Hotel. Dit ligt aan de buitenzijde van de stad en is een totaal andere wereld! Bijna niet voor te stellen hoe rijk en arm hier naast elkaar leven.
We ontmoeten in deze stad een ‘ex' Himba met de naam Queen Elisabeth. Zij heeft ons een rondleiding gegeven in een Himba dorp. Echt niet als ‘Groeten uit de Rimboe'. Had verwacht dat het wel wat opgeruimder zou zijn, maar de stront, bierflesjes en blikjes liggen hier echt overal. De mensen zelf zijn bijzonder, maar omdat ze al zovaak gefotografeerd zijn weet je wat je gaat aantreffen.
De dag erna zijn we naar de Epupa Falls gereden. Een waterval die de grens vormt tussen Angola en Namibie. We kregen een minder aangename verrassing toen we daar aankwamen..... weg bumper van het Toyota Barrel. De dag erop moesten we dezelfde weg terug rijden... maar natuurlijk was er geen bumper meer te vinden.
We rijden door naar Twijfelfontijn, waar je rots tekeningen kunt vinden van 6000 jaar oud. Heel apart dat zoiets hier op stenen geschreven is, want er is hier al heel wat jaren niks anders dan hitte, droogte en vooral veel zand... maar dat wisten jullie waarschijnlijk al.
Een bezoek aan de seals bij Capecross mochten we natuurlijk niet overslaan...... stinken! Echt niet te geloven.... Er zaten er honderden... misschien nog wel meer, heb ze niet geteld.
Op dit moment verblijven we in Swakopmund. Een typerend Duits mega toeristisch stadje en reizen morgen door naar Windhoek.
Namibie (Deel 3)
De bruiloft is voorbij en tijd voor het vervolg van de reis. We rijden richting Etosha National Park in onze geweldig Toyota Barrel. Hopelijk blijft hij nog in elkaar zitten over al dat gehobbel hier. De weg naar Etosha wordt steeds groener. Dat mag ook wel want top op heden hebben we vooral heel veel zand gezien.
We rijden de poort door en jahoor, na 50 meter het eerste 'wild'. Een springbok. Nu was deze heel bijzonder, maar geloof me er zitten daar echt honderden springbokken, dus op een gegeven moment gaat het zelfs vervelen....
Nadat je de poort door gereden bent is het nog een km of 20 naar het eerste kamp. Daar even uitgerust en 't park in. Ook nu na 500 meter de eerste van de Big Five..... de Olifant! Ze waren een beetje verweg, maar dat is alvast een goed begin.
In totaal hebben we 3 dagen in Etosha gedaan en 2 nachten overnacht in het park bij waterholes, zodat je ook 's nachts dieren kunt spotten. Helaas is de neushoorn de enige die we overdag niet gezien hebben. Tijdens de nacht drive..... jaja, heel gaaf..... hebben we er wel verschillende gespot. Ook een jonge hyena op 'aai afstand'. Super leuke ervaring en dat smaakt naar meer.
Na Etosha zijn we verder gereden naar Rundu, in het noorden van Namibie bij de Caprivi strip. Hier hebben we op een camping geslapen waar ze ook een project hebben opgezet voor vrouwen die zich inzetten voor de honderden weeskinderen die hier wonen. Maar liefst 70% is besmet met aids en dat is het grootste probleem in deze regio. Het is ook wel te zien, want hier is het 'echte' 3de wereld afrika. Hutjes met sto dakjes en hout..
Vanuit hier zijn we naar het Mahango National Park gegaan.... hier zouden volgens de LP, zouden hier dorstige olifanten zitten.... nou niks gezien. Wel een aantal hippo's, maar daar bleef het bij. In de avond ben ik de Okavanga rivier opgeweest voor een boot tochtje. Dat was echt genieten bij een prachtige zonsondergang.
Nu zitten we in Tsumeb en gaan morgen verder richting de Himba's.
Namibie (Deel 2)
En dan is het zover... De bruiloft van Bart en Penny. Op 8 september hebben we kennis gemaakt bij de familie. We werden hartelijk ontvangen bij een van haar broers thuis. Een uitgebreid buffet met eten en overvloed. Het was een gezellig avond!
De dagen erna verbleven we in Windhoek. Echt een van de saaiste steden die waar ik ooit geweest ben. Hier is werkelijk helemaal niks te doen. Dus bleef he teen beetje rondhangen met de neven en nichten. Samen hebben we nog wat verplichte dingetjes gedaan voor de bruiloft. Zoals jurken passen, shoppen en chillen.
Natuurlijk moest er nog iets sportiefs gebeuren. Sonja, Karin, Monique en ik besloten om de dag voor het feest te gaan paardrijden. Sonja en Karin hadden beide nog nooit op een paard gezeten dus dat maakte het extra spannend!
De rit was fantastisch! Het meest gezellig wat ik tot nu toe heb gedaan. De begeleidster was een Engelse en wist vanalles over het gebied te vertellen, de omgeving was adembenemend mooi en als je dan ook nog wat wild kan spotten, wordt de rit compleet! We werden ook nog eens verrast in de rimboe met een tafel vol lekkernijen en drankjes.
Een belefenis om niet snel te vergeten.
Dan de dag van het feest. Heerlijk ongeorganiseerd, maar o zo gezellig. Penny zag er prachtig uit! In de kerk was ere en Amerikaanse predikant..... die ook echt Lord, Jesus etc etc erbij haalde... typisch Amerikaans. Daarna een foto sessie in de staatstuinen van Nambie.
Om half 6 begon het feest. En grote zaal met gedekte tafels en 3 buffetten. Een nichtje van Penny deed het woord op deze avond. Er werden wat stukjes voor gedragen en de karakter eigenschappen van het Koppel kwamen voorbij.
Het ging natuurlijk allemaal op Namibisch tempo... dus de muziek ging pas aan om 22:00 uur en was het tijd om te dansen.
Een leuke avond, heerlijk anders dan anders en super om er bij te zijn geweest!
Ps: het internet is hier uit het jaar prehistorie, zodra het sneller is komen de foto's eraan!
Namibie (Deel 1)
Land met prachtige landschappen, dat zo groot is als Frankrijk en waar maar3 miljoen mensen wonen.... Uitgestrekt, ongelooflijke vergezichten, woestijnen, steppen en zand... vooral heel veel zand.
We passeren de grens van Zuid Afrika naar Nambie....ookal hadden we de auto volgeladenmet alles wat verboden was, hadden we nog zonder problemen de grens kunnen passeren. Er loopt 1 grote weg door Namibie.... de B1
Deze weg is goed te rijden en heel erg rustig, als je 3 auto's tegenkomt is het veel! We nemen de weg richting Fish River Canyon. Als we van de B1 afrijden komen we op de wel bekende gravelwegen. Geloof me, onze 'upgrate' car was ineens niet meer zo geweldig.... omdat het ding zo laag aan de grond is knallen de stenen tegen de onderkant van de wagen. De sportbandjes over al dat gravel is ook niet echt ideaal.
We hebben ver gereden en laat in de avond komen we bij de camping aan. Jaja, ook vandaag gaan we kramperen. Er blijkt geenelektriciteit te zijn op de gehele camping. En flink geinproviseerd om ons eigen kampvuur te maken. Yes..... WE CREATED FIRE!
Dat doet goed als je grote honger hebt. Pan op 't vuur en bbqen maar, de pasta smaakte heerlijk na een inspannende dag rijden.
De zonsondergang bij de cayon was prachtig en ook de volgende dag zijn we nog even terug gegaan om een hike te maken.
De volgende stop is het plaatsje Ludertiz wat aan aan de kust van Namibie ligt. Een wederom oude Duitse nederzetting met veel Duitse architectuur. Deirdre is vandaag jarig en we besluiten lekker te gaan eten in een vis restaurant aan de kust.
In de ochtend bezoeken we het spookstadje 'Kolmanskuppe' en hebben een rondleiding, het is bijna niet voor te stellen dat hier vroeger mensen naar diamanten gezocht hebben. In de hitte en in al dat zand. We rijden richting de Soussousvlei.
Wat een *** wegen. Hobbel de hobbel. We wisten dat we een eind moesten rijden maar tegen zonsondergang was er nog steeds geen camping te bekennen. We stoppen bij een of andere super de luxe resort. GAAF! Hier zou wel een nachtje willen slapen, alleen voor 350 p.p.p.n. een beetje boven het budget. De aardige receptioniste vertelde dat er 45 km verder een camping was en dat ze voor ons zou informeren of er deze nacht nog een plekje vrij zou zijn.
Helaas, alles vol maar we mochten op de 'floodplaces' onze tent wel neerzetten. Nou prima! Op naar de camping. Rijdend in het donker, door een wild reservaat waar ieder moment wel wat voor je auto zou kunnen springen en dan nog die gravelwegen en al die herrie tegen de auto.
We zijn er.... floodplaces, zo hard dat we niet eens de haringen in de grond kregen.... gelukkig staat mijn tentje vrij vanzelf. 's Nachts hoorde je de jakhalzen rond de tent lopen, lekker scary.
De volgende dag naar de Soussousvlei. De bekende rode duinen van Namibie die uit zand... heel veel zand bestaan. We zijn naar de Hiddenvlei gewandeld en daarna Dune 45 beklommen om zondsondergang te zien. Echt heel gaaf! De dag erop naar Deathvlei en de echte Sousousvlei.
Het is ondertussen 8 september en vanavond moeten we aankomen in Windhoek, want morgen is de bruiloft van Bart en Penny. Gas op het pedaal... als dat zou kunnen. We nemen de kortste weg, via Solidair.... heerlijke appeltaart gegeten.... en dan door naar Windhoek. We draaien de gravel weg in en er staat een groot bord met ' NO TRUCKS, NO CARAVANS OR RV'S', Ai, zouden wij met ons laag crossmonster hier wel doorkunnen. Even gevraagd aan een tegemoetkomende auto en 't zou geen probleem zijn.... alleen een beetje stijl.
Nou, dat zou dus wel gaan. Steil? Bijna vertikaal omhoog! Hij karretje moest in z'n 1 naar boven want anders trok ie 't niet. Geen vangrail, geen goed aangegeven weg, gewoon een hobbelend gravelpad richting top van de pass..... Zelfs toen de autosleutels uit 't contact waren bleef de auto koelen.
Blij dat we in de avond in Windhoek aankwamen en het Protan geval konden inleveren bij het autobedrijf. Een paar dagen genieten van Windhoek, niks doen en natuurlijk de bruiloft.
Foto's komen asap....
Zuid Afrika
Zuid Afrika... het land van mooie uitzichten, prachtige cultuur, en wildlife..... Uhhh, ben ik hier in Afrika of sta ik in een Amerikaanse stad? Dat is de eerste indruk van Kaapstad. Het is alles behalve het Afrika, van wat wij het kennen van de plaatjes.
Na een lange busreis via de tunnel naar Londen. De reis is goed verlopen, maar we zijn moe en tijd om wat te gaan doen met de ene dag Londen die we hebben. We gaan eerst op zoek naar het NH Hotel, wat we meteen gevonden hadden. Heel vreemd, want we zijn beide slechte kaart lezers.
Chillen in het park, via Buckingham Palace, Big Ben met de rechtstreekste Metro naar het vliegveld. Alles was perfect getimed. 12 uur later in Kaapstad, vroeg in de ochtend. Deirdre, onze 3de reisgenoot had al een hostel geregeld dus het was makkelijk om meteen daar de spullen te droppen.
De eerste dag hebben we wat door de stad gelopen, maar je hebt echt niet in de gaten dat je in Afrika bent.....
De dag erna de stad eveneens bekeken van uit de toeristenbus, wat gezellig was, maar wel heel toeristisch. De dag erop wouden we graag Robben Island bezoeken. Het eiland waar Nelson Mendela al die jaren gevangen heeft gezeten. Helaas was het die dag erg slecht weer en waren de boten gecanceld. Naast ons stond nog iemand te balen. Ene Johan, ook uit Zuid Afrika die zijn eigen GameLodge heeft in Durban. Hij stelde voor om met ons rond te rijden in de omgeving.
Dat slaan we natuurlijk niet af. We zijn naar Cape Point en Cape the Good Hope geweest. Ook nog eens een heerlijke lunch gehad in een farmhouse. Het Afrikaans is trouwens geweldig om aan te horen.... Fries met Helmonds accent en je bent uitstekend te verstaan!
De dag erop hebben we onze eigen auto op gehaald. We kregen zelfs een upgrade..... een Protan! 'Sportwagen'. Helemaal geweldig natuurlijk.... maar we kwamen er al snel achter dat dit toch niet het type auto is dat je in Namibie moet hebben.... maar hierover later meer.
In Hermanus hebben we de walvissen bezocht. Geen idee welke walvissen 't zijn, maar ze komen alleen hier bij de kust voor. Natuurlijk bleven ze veilig op afstand en waren ze moeilijk te spotten.
Een bezoek aan de studentenstad Stellenbosch was erg leuk. Leuke sfeer en gezellige cafetjes in de avond, waar we natuurlijk de Stellenbosch wijn moesten proberen.
Omdat we toch de 8ste in Windhoek moesten zijn, hebben we de dag erop veel gereden..... heel veel gereden naar Springbok. In het noorden van Zuid Afrika. In de Lonely planet en de Trotter stond helemaal niks vermeld over dit gedeelte van Afrika. Achter af niet zo verwonderlijk want er is hier werklijk helemaal niks. Een lange weg en het landschap veranderd, maar verder is hier helemaal niks te doen.
In Springbok aangekomen was de enige backpackaccommodatie in dusdanige slechte staat dat we besloten de eerste keer de tent op te zetten. Alleen het opzetten van de tenten was al een hele happening.
InSpringbok hebben we in een typisch Duits 'oldies' toeistisch restaurantje gegeten.... (Nooit gedacht dat ik nog zo blij zou zijn met de specialiteit van Best.... haha
We zijn de nacht goed doorgekomen... ookal was het wel erg krap met z'n 2en in zo'n tentje. Op naar Namibie!
Meer foto's volgen...